یا محــول الحول والاحـوال

داشتم به سالي كه كمتر ازيك روز وچند ساعت ازش باقي مونده فكر مي كردم به آدمايي كه اومدن و رفتن و به آدمايي كه اومدن وموندني شدن ...روزايي كه اومدن ورفتن تا رسيدن به امروز به اوضاع داغوني كه از همه چي و همه كس بريده بودم حتي داشتم از دانشگاه هم انصراف مي دادم تا امروزي كه تصميم دارم از بهترين وپربارترين دوران عمرم رو اين روزا بسازم .

حول حالنا الی احسن الحال

پ .ن : مي ذارم آخرش همون آخر معلوم شه ، شايد اينطوري بهتر باشه .

پ .ن : عيد مبارك .

+ نوشته شده در شنبه ۲۸ اسفند ۱۳۸۹ ساعت 11:38 PM توسط افسانه |

ای دوست من ، من آن نیستم که می نمایم .
نمود پیراهنی ست که به تن دارم – پیراهنی بافته ز جان که مرا از پرسش های تو وتو را از فراموشی من در امان می دارد .
آن " منی " که در من است ، ای دوست ، در خانه ی خاموشی ساکن است وتا ابد همان جا می ماند ، ناشناس ودرنیافتنی .
...
دوست من، تو دوست من نیستی، ولی من چگونه این را به تو بفهمانم؟ راه من راه تو نیست گرچه با هم راه می رویم ، دست در دست .

افسانه ام.

نوشته‌های پیشین

پیوندها

BLOGFA.COM

یکی مونده به آخری