تا جایی که یادم میاد همیشه دنبال حل کردن بودم ، هميشه سعي مي كردم هر سوتفاهمي رو از بين برم يا هر گرهي رو باز كنم شده به دندون ...

جز آدمايي ام كه فك مي كردم ميشه با حرف زدن بيشتر مشكلات رو حل كرد...بشترشو...بيشتر اوقات از آدما مي خواست حرف بزنن ...

هميشه پي درس كردن همه چي بودم ...

فكرشو نمي كردم يه وقتي باشه كه دلم نخواد همه چي درس بشه !يا مثلا بشه مث روز اولش يا حتي به روزاي اوجش برگرده !!!!فكرشو نمي كردم يه روز نخوام بشنوم نخوام حقيقتو بدونم اونم درست وقتي كه بيشتر از هميشه بهش نزديك ام!!!!

دلم ميخواد همه چي همينجوري بمونه ...با كلي گره ...با كلي سوال .... با يه دنيا حل نشده ...حتي نمي خوام چيزي فراموش بشه ...نه مي تونم ببخشم و نه مي خوام بخشيده بشم ...حداقل براي يه مدت طولاني مثلا چند سال....

پ . ن: اخيرا رسانه ي ملي يه سري پيام اخلاقي پخش مي كنه فك مي كنم كار وزارت ارشاده داداشم اسمشو گذشته ستاد مبارزه با رسانه هاي ديجيتال...