یکی مونده به آخری

...یا در پس صورتک کشوری که پشت سر رهبری سختگیر اما هوشمند،شتابان به پیش میرود ،مردمی تباه شده ،اهانت دیده ،فریب خورده نهانند و تبلیغ و قهرو خشونت ،دروغی دوزخی را بر سریر عزت نشانده است .....

همین عذاب چندین وچند ساله ،یعنی فکر کردن به نحوی و عمل کردن به نحوی متضاد با آن ،او را در نهانخانه ی دل به آنجا کشاند که تروخیو را به مرگ محکوم کند ،خود را متقاعد کرد که تا وقتی تروخیو زنده است ، او و بسیاری از مردم دومنیکن محکوم به این بیماری اند ،محکوم به اینکه پیوسته به خود دروغ بگویند و دیگران را فریب دهند ، محکوم به این که دو شخص در یک قالب باشند،دروغی عمومی و حقیقتی خصوصی  که به بیان در نمی آمد.